blogue.lusofonias.net

blogue de tudo e nada para mentes pensantes

blogue.lusofonias.net

A HERANÇA PORTUGUESA DO URUGUAI E A AUSTRÁLIA

Views: 4

Fonte: Colonia del Sacramento: um pedaço português no Uruguai

leia mais sobre este tema na 4ª edição de CRÓNICAS AUSTRAIS CAP 8 PG 200+

https://blog.lusofonias.net/?page_id=58622

TAMBÉM EM https://www.lusofonias.net/arquivos/429/OBRAS-DO-AUTOR/1007/CRONICAS-AUSTRAIS-1978-1998-4%C2%AA-ed-2015.pdf

na 3ª edição de crónicas austrais em
https://meocloud.pt/link/0f0a8471-d488-48d7-9889-65fcedbb0359/CR%C3%93NICAS%20AUSTRAIS%201978-1998%203%C2%AAed%20livro.pdf/
também em 4ª edição aqui https://www.lusofonias.net/textos.html#

 

 

leia sobre o tema

ssunto: Fwd: PORTUNHOL / O PORTUGUÊS URUGUAIO
Data: Mon, 2 Jul 2018 18:39:55 +0100
De: Francisco Nuno Ramos <observatoriolp@gmail.com>

 

 

—

Francisco Nuno Ramos
Telemóvel: 00 351 963230466
OLP

 

Dicionário Inglês, Madeirense, Português (para ler com humor) | ncultura

Views: 6

Source: Dicionário Inglês, Madeirense, Português (para ler com humor) | ncultura

Continuar a ler →

“Príncipes do Nada” – O ensino do Português em Timor-Leste (2006)

Views: 2

https://www.youtube.com/watch?v=_Kc2Q36zdc4

Com a professora Rosa. Série : 1; Episódio : 7; Data da emissão : 2006; Direcção de Programas : Nuno Santos; Coordenação : Catarina Furtado e Ricardo Freitas…

The Language That Was Left Behind: Sri Lankan… – Joao Paulo Esperanca

Views: 4

It has been three and a half centuries since the Portuguese colonisers left Sri Lanka, but the language they spoke while here still lingers in the eastern coast of the country.

Although few are aware of the existence of this language, Sri Lankan Portuguese Creole (SLPC) is spoken by the Portuguese Burghers, descendants of the early mestiços or the people of mixed Eurasian origin. This language was formed in the contacts between Portuguese and Sinhala and Tamil, and became an important lingua franca—a language used to bridge communicative gaps between speakers whose native languages are different. SLPC is spoken in many parts of Batticaloa and Trincomalee—including places with a large concentration of Burghers—such as Dutch Bar, Sinna Uppodai, and Palayuttu. The areas of Akkaraipattu, Kalmunai, Valaichchenai, and Eravur too are home to many SLPC speakers, though they are lesser in number than in the areas mentioned previously.

A short documentary produced by the Sri Lanka Portuguese Burgher Foundation and the Burgher Union of Batticaloa about Portuguese creole and its users.

Like many other creole languages, SLPC, or ‘Ceylon Portuguese’ as it was referred to in the early days, was often thought of as a corrupted version of Portuguese and described as ‘broken Portuguese’ or ‘lower Portuguese.’ Modern linguists have highlighted the importance of studying contact languages and the circumstances that led to their evolution; it is an indirect way to study the diverse ethnic and cultural groups who needed a common means of verbal communication that would be understood by both groups.

NewsletterSubscribe to our newsletter and stay updated.

“In situations where two or more speech communities come into prolonged contact,” explained Senior Lecturer of linguistics at the Open University, Dr. Vivimarie Vanderpoorten Medawattegedara, “languages known as ‘pidgins’ usually develop. When this contact goes on for some time, a new language emerges—a hybrid language.”.

Dr. Medawattegedara further said that a pidgin is a language in its own right, with its own unique rule system. However, she noted that pidgins tend to have a restricted vocabulary and very simple syntax, because they were designed specifically to enable two culturally diverse groups of people to intercommunicate in matters like trade, local commerce, land disputes, or marriage negotiations. “Pidgin speakers also had their own native language and usually switched to pidgin only when necessary,” Dr. Medawattegedara added.

She explained that in the case of Sri Lanka, Portuguese, along with Sinhalese and Tamil, may have come together to form a type of pidgin unique to our country. When this pidgin was learned by the next generation of speakers as a first language, a new creole language emerged.

The mestiços adopted this pidgin version of Portuguese as their first language and the language evolved into a creole. When the Dutch took over from the Portuguese in the 17th century, they married many local women of Portuguese heritage. This was how the ‘Dutch Burgher’ community was formed. Though the Dutch were very powerful conquerors, their attempts to popularise their own language were futile. They had to learn Portuguese creole themselves to converse with their Creole-speaking wives and domestic helpers.

Ceylon Portuguese was a prominent language and the mother tongue of the Burgher communities, until the arrival of British colonisers at the end of the 18th century. According to Dr. Hugo Cardoso, a visiting linguist from the Centre for Linguistics at the University of Lisbon, after the British assumed control over the entire country, some steps were taken to properly study and document the language. Dr. Cardoso is currently conducting a project titled ‘Documentation of Sri Lankan Portuguese’ which is funded by the Endangered Languages Documentation Programme of The School of Oriental and African Studies (SOAS) in London.

Dr Cardoso further mentioned that Ceylon Portuguese was also used by the Wesleyan missionaries, who produced some literature in the language to spread their faith among the dominantly Catholic Burgher community.

The earliest analyses of the language were done in the 19th and early 20th centuries, and they consisted of a few dictionaries. There were even periodicals in Ceylon Portuguese and also collections of oral traditions. This scholarship was only resumed in the 1970s, when modern fieldwork-based research began focusing on the language. Ian R. Smith’s thesis, published in 1978, was an important milestone in SLPC studies and his research surveyed the Creole-speaking people of the Batticaloa area.

A Ceylon Portuguese translation of the book of Matthew from the Bible that was published in London in 1851. Image courtesy Hugo Cardoso

Dr. Cardoso also told Roar that SLPC is so different from European Portuguese that he had to learn it almost from the very basics. Conversely, he emphasises that a native creole speaker would find the same challenge if he or she were to visit Portugal.

Today, linguists consider SLPC an important creole in Asia, because historically, it was one of the most widely-spoken Portuguese-based creoles in Asia as well as the one with the most written records. Dr. Cardoso also stated that SLPC attracts attention owing to important traditions such as the music and dance associated with the community. From an academic and linguistic perspective, SLPC is interesting because its grammar has been influenced to an unusually large extent by Tamil, especially in the case of the East. In the process, it developed linguistic characteristics that are relatively rare in creole languages. Even after the departure of the Portuguese colonisers, SLPC still flourished across the country until at least the middle of the 19th century.

This dictionary was a part of the documentation of the Ceylon Portuguese undertaken by the British. Image courtesy Hugo Cardoso

Nowadays, the language is on the decline. Tamil is more widely spoken among the Burgher communities of the East, where most SLPC speakers reside. A few creole-speakers have migrated to Colombo as well as to other parts of Sri Lanka, and some have migrated overseas. Dr. Cardoso says the current number of speakers is uncertain. He added that he will be conducting a survey among these communities in September to ascertain the exact number of speakers, as a necessary step to preserve this unique language.

“There is a clear decline in the transmission of the language to the younger generations,” explained Dr. Cardoso. “Therefore, we would like to assist community efforts to preserve both the language and other manifestations of Portuguese Burgher culture.”

There are several reasons for this decline. Currently, SLPC is mostly used within the household and community, while Tamil is dominant in public and official settings. Unlike in the past, it is currently mostly an oral language with no well-defined writing system, even though some written records have been produced in recent years. Many families also feel the pressure to raise their children to speak Tamil, English, or Sinhala in fear that they will not achieve a good command of these languages by the time they start formal education.

A Ceylon-Portuguese and English Dictionary by Rev. J. Callaway published in 1823. Image courtesy Hugo Cardoso

We should remain hopeful that steps will continue to be taken to facilitate the transmission of SLPC through the written medium and to popularise it among younger generations. These steps are necessary to preserve a language that may have its roots in Portuguese but is also uniquely Sri Lankan.

31 nomes que não funcionam muito bem no Brasil

Views: 2

Fonte: 31 nomes que não funcionam muito bem no Brasil

31 nomes que não funcionam muito bem no Brasil

Louis Picamoles usando o aplicativo Rego no Boquete Country Club.

publicado

1. A Fundación para el Desarrollo Urbano (FUDEU), na Costa Rica.

2. A Bosta Water Technics, na Holanda.

Via bosta.com

BOSTA NETHERLANDS | BOSTA FRANCE | BOSTA BELGIUM | BOSTA UK

4. O goleiro polonês Lukasz Merda.

5. A joalheria Fudeus, em Berlim.

Clarissa Passos / BuzzFeed Brasil

6. A joalheria australiana Bunda.

Clarissa Passos / BuzzFeed Brasil

7. O suco americano Suja.

Eduardo Fonseca Moraes.

8. O aplicativo Rego.

Via rego.to

“Viu um restaurante que parece bom? Coloque no Rego. (…) Tem um tempinho livre? Abra o Rego e veja o que há em volta.”

9. O banco holandês Rabobank.

10. O político argentino Walter Buceta.

11. O fotógrafo canadense Paul Buceta.

12. A grife equatoriana Pinto.

Via pinto.com.ec

Incluindo PINTO KIDS e PINTO BABY.

13. O blog Gallo Pinto & Mole, feito por duas latinas que moram em Los Angeles.

14. O jogador francês de rúgbi Louis Picamoles.

15. A banda espanhola Picadura.

16. A Pintudos, empresa boliviana de joguinhos ecológicos.

17. A Rola, empresa alemã de soluções de segurança.

Via rola.com

18. A montadora chinesa Chana Motors.

Clarissa Passos / BuzzFeed Brasil

Ela opera no Brasil com o nome Changan.

19. A galeria de arte Bicha, em Londres.

20. O restaurante chinês Xi-Xi, em Gozo (rs), Malta.

Via gozo.com

O endereço do site oficial é gozo.com/xixi.

21. A loja japonesa Furico.

22. A loja japonesa Suvaco.

24. O endereço da Energy Credit Union.

Via teucu.com

25. O site de compras Cuzin.

Via cuzin.com

26. O restaurante novaiorquino La Vara.

27. A Federación de diabéticos españoles (Fede).

Via fedesp.es

28. O partido alemão FDP.

Wolfgang Rattay / Reuters

29. O restaurante peruano Picas.

30. A empresa romena de logística Benga.

Via benga.com

31. E a fabricante de borrachas Vipal, do… Brasil.

Compartilhar

JOEL NETO A Vida No Campo – A língua portuguesa vai, em todo o caso, diluir-se até desaparecer

Views: 4

Aqui há umas semanas, fui ao Fundão. Nunca tinha ido ao Fundão, apesar de a Beira Baixa ter chegado a constituir destino regular na minha rotina, e ia radiante. Se alguma coisa perdi, com a mudança para a ilha, não foi a presença em Lisboa: foram os desvios à província. De Lisboa, conservo o melhor. Do Alentejo no Inverno, do Minho em mês de lampreia, do Porto a altas horas da noite – disso é que deixei de ter que chegue. Lisboa suga-me cada minuto em viagem.

Fonte: A Vida No Campo – A língua portuguesa vai, em todo o caso, diluir-se até desaparecer

Os documentos que certifican que o galego era a lingua máis importante da Península no século XIII | Historia de Galicia

Views: 3

Fonte: Os documentos que certifican que o galego era a lingua máis importante da Península no século XIII | Historia de Galicia

Continuar a ler →

lusodescendentes da Tailândia

Views: 2

 

Visita ao Bairro de Santa Conceição em Banguecoque

Nossa Senhora das Mercês e o bisneto do embaixador

Quando se fala da comunidade luso-descendente na Tailândia vem de imediato à ideia a nossa presença secular na antiga capital do Sião, a cidade de Ayuthaya, onde chegámos no ido ano de 1511, de acordo com registos históricos. Mas quando se fala da nossa presença na actual capital do Reino da Tailândia, Banguecoque, muitos pensam que os portugueses se instalaram na área que hoje se conhece como Santa Cruz. No entanto, tal não é verdade pois o primeiro bairro português nasceu precisamente do lado oposto do rio Chaopraya, do lado onde iria nascer a cidade de Banguecoque. Santa Cruz fica em Thonburi, onde o primeiro – e único – rei (Taksin) de Thonburi se instalou quando saiu de Ayuthaya. Os descendentes de portugueses, na sua maioria militares, teriam ficado com um terreno cedido pelo Rei Taksin, fora da cidade real, onde seria mais fácil desempenharem a sua função militar, em caso de ataque das forças inimigas à cidade e à família real.

Por sua vez, o Bairro de Santa Conceição (com a igreja da Imaculada Conceição) nasceu em 1674 num terreno cedido pelo Rei Narai, o Grande, ainda durante o período de Ayuthaya, numa zona de Banguecoque conhecida como Samsen (perto de Dusit). Segundo um historiador de origem portuguesa, entretanto falecido, Pairote Posai, a maioria dos habitantes eram descendentes dos luso-siameses de Ayuthaya, sendo que a comunidade cresceu com a chegada de católicos exilados do Camboja – trouxeram com eles uma imagem de Nossa Senhora das Mercês, que ainda hoje se encontra na igreja. De acordo com as crónicas reais, o terreno foi cedido a um grupo de religiosos para ali construírem a primeira igreja da Imaculada Conceição, cuja capela ainda existe atrás do santuário. Os habitantes da zona eram, na sua maioria, de etnia Kuy e Kuai, assim explica uma placa existente no local. A igreja actual foi construída em 1836, já estando o Bairro povoado por católicos luso-descendes, cambojanos e vietnamitas.

O Bairro de Santa Cruz viria a nascer 95 anos depois (1769), diz Pairote Posai numa pesquisa que efectuou para as comemorações dos 300 anos da igreja da Imaculada Conceição, assinalados em Dezembro de 1974.

Para além de Santa Cruz, em terreno também cedido pelo Rei Taksin aquando da evacuação dos seus súbditos de Ayuthaya, juntamente com os luso-descendentes, há ainda outro bairro, já todo assimilado por outras etnias, em redor da igreja do Rosário, na zona onde fica a Embaixada de Portugal.

Em conversa com o único residente do Bairro de Santa Conceição que fala Português, Net JirawachWongngermyuang, um jovem, filho de um capitão da Marinha Real Tailandesa e bisneto de um antigo embaixador do Reino da Tailândia na Itália, confirmámos que o Bairro de Santa Conceição, o primeiro na nova capital, nasceu de um terreno cedido pelo Rei Narai, o Grande, em 1674, enquanto que o Bairro de Santa Cruz foi construído num terreno atribuído pelo Rei Taksin, em 1769, numa área conhecida como Wat Santa Cruz KudiChine, perto do Templo Kanlayanamit, em Thonburi, que ainda hoje representa a comunidade luso-descendente e onde foi instalado um museu sobre a presença portuguesa na Tailândia.

Ao narrar um pouco da história que explica o porquê dos portugueses serem favoritos na Corte de Ayuthaya, salienta o facto dos reis se sucederem em catadupa, devido a traições, usurpação do poder e assassinatos. Num desses episódios, que alguns historiadores situam entre 1615 e 1616, os militares portugueses ajudaram o Rei Songtham a derrotar um grupo de rebeldes liderados por japoneses, que tentaram matar o monarca. Como forma de gratidão, entre outras medidas, o Rei Songtham mudou a Lei Criminal Real que proibia o casamento de mulheres siamesas com estrangeiros que não fossem budistas. A lei foi abolida, abrindo caminho ao aparecimento da comunidade luso-tailandesa. Ao mesmo tempo, aos militares portugueses foi-lhes autorizado viverem em terra firme – antes habitavam em barcos – construir habitações e praticarem livremente a sua religião.

Actualmente ainda residem no Bairro de Santa Conceição cinco famílias luso-tailandesas, mas a tendência é para cada vez mais mudarem para outros locais da cidade. Estando completamente assimilados pela sociedade tailandesa é difícil manterem as tradições. A existência de uma igreja não é suficiente para convencer as novas gerações da importância do seu legado cultural e religioso.

Visita guiada

Efectuámos uma visita ao Bairro de Santa Conceição com a ajuda de Net JirawachWongngermyuang, luso-descendente da família Dias, uma das cinco que ainda residem no Bairro Português da capital tailandesa. As outras quatro famílias têm por apelidos Ribeiro, De Horta, e Fonseca e Costa, podendo as suas campas ser visitadas no cemitério do Bairro de Santa Conceição. Net nunca estudou Português de forma sistemática, mas sentiu o apelo de aprender a língua dos antepassados. A família é tão antiga que não há registo do primeiro “Dias” que chegou de Portugal, ou muito provavelmente de Macau, dado que a maioria dos portugueses, designadamente, os mercadores, eram provenientes de famílias estabelecidas na antiga colónia portuguesa na China.

Chegar à igreja da Imaculada Conceição não é tarefa fácil, sem se saber falar Tailandês. E mesmo para quem fala a língua é complicado. Na viagem que efectuámos a partir de Thonburi só há terceira tentativa encontrámos um taxista que nos conduziu até ao local. Depois de chegarmos ao Bairro também não foi fácil encontrar a igreja. Primeiro deparámo-nos com a imponente igreja de São Francisco Xavier, com a sua escola privada – instituição somente para raparigas e uma das mais caras de Banguecoque.

Na “Igreja da Concepção” – assim denominada em Tailandês (WatConception) e Inglês (ConceptionChurch) – sentimos que estamos nas imediações do rio, outrora a via de comunicação mais utilizada na capital do Reino. Descobrir todos estes detalhes, assim como identificar as casas das famílias luso-descendentes e outros pequenos pormenores, só é possível com a ajuda de terceiros. Net é contacto quase obrigatório para quem queira visitar o Bairro. Em jeito de curiosidade, é casado com uma tailandesa de origem chinesa e vai ser pai muito brevemente. Com pouco mais de trinta anos e uma carreira no sector da logística de carga, sente um orgulho enorme no seu passado lusitano. Tal sentimento e o desejo de conhecer melhor os antepassados levou-o a concluir o 12º ano em Sintra, impulsionado pelo pai. «Foram dez meses em Portugal que nunca mais irei esquecer», confessou a’O CLARIM. Aprendeu a falar e a ler Português a partir do nada, e tudo o que sabe deve-o à família de acolhimento e aos amigos que fez em Algueirão. Hoje pratica com quem aparece, com os amigos em Portugal, via Skype e Facebook, e quando não existe mais ninguém fala sozinho.

Ainda que já tenham passado alguns anos desde a estadia em Portugal, Net procura sempre os eventos de cultura portuguesa que se vão realizando em Banguecoque e foi com a sua mulher em 2016 a Portugal para reavivar as emoções lá vividas.

Dessas férias regressou a casa como da primeira vez: apaixonado pela cultura dos seus antepassados e decidido a fazer algo mais. Por estar tão convencido de que vale a pena preservar algo que é único na Tailândia, pensa, num futuro próximo, abrir no Bairro que o viu nascer e crescer um espaço culinário ligado à boa comida portuguesa. Lamenta que «não haja muitos jovens luso-descendentes – como ele – com interesse na cultura dos antepassados de origem portuguesa», acentuou, sentado em torno de uma mesa de café, em que se falou Português, Tailandês e Inglês.

in https://www.oclarim.com.mo/todas/visita-ao-bairro-de-santa-conceicao-em-banguecoque/

 

Continuar a ler →

Kristang: 500 anos depois ainda se fala português e se dança o Vira na Malásia | VortexMag

Views: 21

Na distante Malásia, há um povo descendente dos portugueses, os Kristang, que teimam em manter vivas as suas raízes. Descubra a sua história.

Fonte: Kristang: 500 anos depois ainda se fala português e se dança o Vira na Malásia | VortexMag

Continuar a ler →

Korlai: a aldeia da Índia onde ainda se fala crioulo português | VortexMag

Views: 3

A milhares de quilómetros de distância resistem 900 descendentes de portugueses em Korlai, a aldeia indiana onde ainda se fala crioulo português.

Fonte: Korlai: a aldeia da Índia onde ainda se fala crioulo português | VortexMag

Continuar a ler →

Fijus di Terra: 500 anos depois ainda se fala português no Senegal | VortexMag

Views: 2

Os laços histórias são assim: perpetuam-se no tempo contra tudo e contra todos. 500 anos depois, os Fijus di Terra ainda falam crioulo português no Senegal.

Fonte: Fijus di Terra: 500 anos depois ainda se fala português no Senegal | VortexMag

Continuar a ler →

Interação da língua portuguesa, do tétum e da fé criou nação timorense – Ex-PM Alkatiri – Notícias SAPO – SAPO Notícias

Views: 3

Fonte: Interação da língua portuguesa, do tétum e da fé criou nação timorense – Ex-PM Alkatiri – Notícias SAPO – SAPO Notícias

Continuar a ler →

Ilha das Flores, na Indonésia, portuguesa durante 350 anos “

Views: 5

Fonte: ROSA DOS VENTOS: -” Ilha das Flores, na Indonésia, portuguesa durante 350 anos “

nota do autor do blogue: trocada pelo Reino de Maubara e por Oécusse..

Continuar a ler →

26 palavras japonesas de origem portuguesa | ncultura

Views: 2

No total existirão perto de 400 palavras japonesas de origem portuguesa, embora algumas suscitem dúvidas. Apresentamos 26 dessas palavras.

Fonte: 26 palavras japonesas de origem portuguesa | ncultura